Home » Voorbeeldfunctie in de Rosse Buurt.

Voorbeeldfunctie in de Rosse Buurt.

Voorbeeldfunctie in de Rosse Buurt

Van wie mag je een voorbeeldfunctie verwachten?

Meesterlijke vraag, al zeg ik ’t zelf. Mag ik niet helemaal op mijn conto schrijven; ik las het antwoord toen ik iets opzocht en raakte zodoende geïnspireerd tot het stellen.

Ik vind het nogal wonderlijk dat bepaalde mensen in bepaalde functies hier standaard door de straten fietsen. Wandelgebied hè. Ik heb niks tegen fietsen in wandelgebieden, mits men zich aan de ongeschreven wetten van de buurt houdt: Niet hard fietsen of voordringen en niet bellen. Tenslotte ben je als fietser in overtreding dus je dient je aan te passen aan de flaneur die het recht aan zijn zijde heeft.

Hierover lijkt consensus te bestaan in de buurt, maar dat kan wishful thinking zijn. Ik ben fervent fietser en houd mij strikt aan de hierboven beschreven regels. Het lijkt erop dat meer mensen ’t met mij eens zijn want ik zie veel buren hetzelfde doen.

Alleen toeristen en de laatste der Mohikanen, mijn onderbuurmannen, springen eruit. De eerste groep scheurt slingerend door de buurt en probeert voor te dringen als ware het heuse lokalen. Ze vergeten echter dat ze op een huurfiets zitten met zo’n rood stopbord op het stuur, waar met grote letters McBike op staat. Ze denken dat ze niet opvallen als toerist maar kennen de mores niet en vallen al bellend uit de toon. Sneu.

De laatste der Mohikanen daarentegen zijn mijn beste buren waarvan de ene zelfs om 8 uur ’s ochtends zijn zware brommer de hele straat door duwt. Motor uit, edoch geen kip op straat. De ander probeert heel erg zijn misprijzen te onderdrukken als ik aan kom fietsen en zegt me evengoed steeds vriendelijk gedag. Ook hem heb ik nimmer zien fietsen in de straat. Helden.

Nee, dan de jongens van de foto. Kunnen eigenlijk net zo goed een fiets zonder zadel nemen want ze staan altijd fier, hóóg op de trappers. Weet je het nog van vroeger? Dat je al zo groot was dat je goed kon fietsen, dus kleuter-af en toch nog klein genoeg om cool en niet cool niet te hoeven onderscheiden dus nog niet op de middelbare school. Die leeftijd. Toen stónden we op trappers! We trapten ons wezenloos! We gingen hárd! Fier en vrij! Het snot sloeg je om de oren, je haar sneed in je ogen maar geen tijd om te vegen, je moest dóór! Inhalen! Je vrienden bijhouden! Afsnijden! Dóór!

Ik liet me even meeslepen, excuus. Back to the topic; handhaving op de fiets. Ik zal het kort houden. De site vermeldt: ‘Als handhaver ben je eigenlijk het uithangbord van de gemeente of provincie.’ 

Toemaar. Niet alleen een voorbeeld binnen de gemeente, zelfs voor de hele provincie heb je een voorbeeldfunctie! Een fikse verantwoordelijkheid! Geen tijd om af te vegen! Dóór!

Laat jij je ook graag meeslepen in herinneringen? Dat je in de bosjes met een gebogen twijgje spinnenwebben ging vangen? Vertel! Deel die spannende momenten! Ik kijk uit naar je verhaal!

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *