Home » Tattoos in de Rosse Buurt.

Tattoos in de Rosse Buurt.

tattoos in de rosse buurt

Waar hoeren zijn, zijn zeelui.

En waar zeelui zijn, zie je tattoos. Daarom vind je misschien wel zoveel tattooshops hier in de Rosse Buurt. In de hele stad tel ik negentien winkels. Dertien daarvan zitten er in deze buurt.

Overigens, tatoeëren is een creatief vak als je de namen van de winkels ziet: Hanky Panky Tattoo Studio, Dermadonna Custos Tattoos, of nee deze, Walls and Skin! Zouden ze je muren ook kunnen verven als ware het de rug van een zeebonk? Nee, de mensen van deze shop zijn dol op graffiti. Vandaar de muren… of wacht even.. ik lees op de site dat zij ook de enigen in de hele wereld zijn, die je tatoeage kunnen ‘opzetten’ na je dood!

Dit is wel een speciaaltje. Op hun site vind ik een afstudeerscriptie over het aanbieden van tatoeages ter conservatie voor musea. Ze gaan niet over een nacht ijs! De studente is er flink ingedoken en komt met een schat aan informatie. Ze bespreekt de geschiedenis van tatoeages tot aan vandaag van alle culturen. Ook onderzoekt ze of het mogelijk is dat tattoos tentoongesteld kunnen worden in musea zonder te vervallen tot rariteitenkabinet zoals vroeger gebruikelijk was. De tatoeage als erfgoed, best leuk om te lezen.

Het ziet ernaar uit dat er één gaatje in de wet zit dat dit mogelijk maakt; onze wilsbeschikking. De mening van de overledene telt in Nederland zwaar mee in discutabele gevallen. De tattooshop heeft daarom een uitgebreid formulier opgesteld om zichzelf in te dekken. Formeel doneer je je tatoeage aan The Foundation for the Art and Science of Tattooing. Dit doe je volgens het formulier om redenen van educatieve, therapeutische of kunstzinnige aard of voor onderzoek. Uiteraard tegen vergoeding van ‘certain costs’.

De shop leent het stukje huid vervolgens uit aan je erfgenamen. Of niet natuurlijk; ‘Nee pap, we hoeven oom Sjon z’n blote vrouw niet aan de muur. ’t Is jouw broer, hang ‘m maar lekker boven je eigen bank.’ Er schijnt ook al gespeeld te worden met het idee van handtassen.

Al met al een stukje commercie dat getuigt van grote creativiteit. En dan bedoel ik niet de artistieke kant als wel het gedegen onderzoek naar hoe dit mogelijk te maken binnen de grenzen van de wet.

Hoe wonderlijk zijn wij mensen toch.

Ik ben sprakeloos. Wat jij? Laat je horen! 

2 comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *