Home » Lachen in de Rosse Buurt.

Lachen in de Rosse Buurt.

Lachen in de rosse buurt

Ik voel een doorbraak aankomen!

Ik schrijf dagelijks een stuk om mijn ergernis over de Wallen te ventileren. En nu ben ik net Wicky the Viking: Ik heb een inzicht, een nieuw pad in mijn gedachtengang over deze buurt!

Niet dat het niet ergerlijk is om in Disneyland te wonen. Niet dat mensen zich hier ineens keurig gedragen. Niet dat ze zich niet van hun slechtste kant laten zien. Dat is allemaal aanwezig.

Maar we zijn allemaal mensen. Met alle consequenties van dien. We genieten ervan om ons gek uit te dossen. De grenzen te verleggen die we onszelf in het dagelijks leven opleggen. De bokkenpruik op te zetten en sociaal ongewenst gedrag te vertonen. Ook dat is allemaal waar en menselijk.

Als je dat meeneemt in je gedachten over deze buurt en het volledige plaatje bekijkt, dan is het soms best leuk om zo’n vrijgezellig groepje meisjes of jongens te zien shinen. Ze te horen gieren van het lachen omdat ze hun grenzen lekker overschrijden. Omdat ze hier blijkbaar wel durven te doen wat ze in hun eigen straat niet in hun hoofd zouden halen.

En waarom eigenlijk niet? Angst voor de mening van de buren? Bang voor commentaar van collega’s? Om buiten een sociale groep terecht te komen? En waarom voelen ze zich in de Rosse Buurt wel vrij om gek te doen? Heeft dat iets met deze buurt te maken? Is dat de sfeer hier op straat?

Wat gebeurt er eigenlijk met je als je je de vrijheid permitteert om je gekkigheid uit te leven? Er wordt opvallend veel gelachen in deze buurt. Veel meer dan elders op straat. Op de site Mens en Samenleving zegt men over humor: ‘Na een spannende of vervelende situatie worden mensen regelmatig balorig. Wrange of flauwe grappen over afschuwelijke situaties blijken ineens erg lachwekkend.

Aha!  Deze buurt an sich is spannend. Ik neem aan dat dat voor de meeste mannen geldt. En voor vrijgezellenfeestjes van mannen dan wel vrouwen. Voor degenen die het niet zo spannend vinden, is het misschien wel een vervelende situatie. Bijvoorbeeld voor vrouwen die met hun mannen meekomen omdat ze geen zeurpiet willen zijn?

Hoe dan ook, meisjes in een dierentuin-achtige situatie achter glas zien staan, is op z’n minst ongemakkelijk. Dat zou kunnen verklaren waarom er zoveel wordt gelachen in deze buurt, misschien wel omdat men het spannend danwel afschuwelijk vindt. Alles beter dan achteloosheid.

Hè lekker, even een pleister op mijn wankelende vertrouwen in de mensheid.

Waar plak jij overdrachtelijke pleisters op? Ik ben benieuwd! Deel het met ons!

 

2 comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *