Home » Boodschappen doen in de Rosse Buurt.

Boodschappen doen in de Rosse Buurt.

Boodschappen doen in de rosse buurt

Pompompom… Zaterdagochtend.

Rijkelijk lang uitslapen. Me verheugen op m’n favo maaltje van de dag; het ontbijt. Statistieken checken. Ja jongens, ik hou precies bij hoeveel van jullie er meelezen, waar jullie wonen, hoeveel verhalen je hebt gelezen, etc. Dit, om jullie even wakker te schudden hoe de feiten er voor staan op het wereld wijde web. Maar dit terzijde. *

Ik nuttig en geniet. Ik lees een bijlage als we die in huis hebben. En dan begint het boodschap-ritueel: Lijstje maken. Lege flessen verzamelen. De lege eierdozen in de tas doen. Oude kranten verzamelen, liefst in een papieren tas zodat ik tas en al in de papierbak kan proppen. Lege melkflessen niet vergeten en gaan.

Beneden kom ik er dan vaak achter dat ik het plastic ben vergeten. Waarom steeds dat plastic en niet het papier is me een raadsel. Eenmaal op straat begint de strijd. Ik loop met een zware papiertas in de ene en een bulk flessen cq eierdozen aan de andere hand. Ga ik linksom of rechtsom? Beiden is niet aanlokkelijk. Linksom is altijd loeidruk. Rechtsom zijn opstoppingen bij de smalle bruggetjes. Vandaag rechtsom dan maar.

Diep inademen en …. duiken! ‘Sorry, can I pass please? ….. Do you mind?…. Can I please…? …. Sorry I live here! …. Excuse me! …. Excuse me!! …. Excuse me!!!!! …..

Ik ben dan ook twee keer zo breed door die tassen. Zo breed als een licht obese Amerikaan zeg maar. Die hier ook rondlopen dus ja, op de stoep past eigenlijk maar anderhalf persoon. Het begrip ‘stoep’ is hier trouwens een uitgehold begrip geworden. Voetgangers nemen de macht over op straat.

Waar wij fietsers het vroeger voor ’t zeggen hadden, is dat nu een lachertje ten opzichte van de macht van de massa. Probeer maar ’s door groen te rijden op de kop van de Kalverstraat en de Dam. Eén dikke massa voetgangers die door rood stoot. Je moet heel wat kousen schampen om er doorheen te komen!

Zonder fiets gaat dat een stuk lastiger. De mensen voor je schuifelen op standje één over de gracht, fotootje maken, telefoon checken, omdraaien en hun clubje iets aanwijzen. Je denkt steeds dat je tegen de stroom inloopt maar realiteit is, dat er geen stroom ís. Mensen lopen kriskras door elkaar, staan midden op de weg stil en kijken alle kanten op behalve de mijne. Kijken ze wel in mijn richting, dan kijken ze door me heen en lopen door. Tegen je aan, altijd tegen je aan.

Er zijn verschillende manieren om je hierin te bewegen. Na een aantal mislukte methoden die allen uitdraaiden op hevige interne emoties en ergernis werd het tijd voor een nieuwe. Ik stel me voor dat we zo’n zwerm vogels of vissen zijn die tegelijk van richting veranderen. Ik weet zeker dat wij dat vermogen ook in ons hebben; met elkaar en om elkaar heen bewegen zonder op tenen te staan of iemand te raken. Alleen moeten sommigen van ons nog een beetje oefenen. Ik houd hoop. Ook tegen beter weten in.

 

* Grapje! Maar wel een leuk experiment: Schrok je? Deel ‘t! Ik ben oprecht nieuwsgierig naar hoe jouw gevoel voor privacy ervoor staat!

4 comments

  1. Tanja says:

    Hahaha. Ik zou mij nergens meer over moeten verbazen wat internet betreft. Jouw ervaring komt mij bekend voor. Vorige week diverse musea bezocht, maar het viel mij echt op dat in het Rijks- en Stedelijk museum de mensen hun eigen pad bewandelden, ongeacht of daar iemand anders loopt. En vooral Spaans en Russisch gehoord😆

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *